I am interested.

คนไทยจำนวนมากสับสนระหว่าง "interested" กับ "interesting" เพราะทั้งสองคำมาจากกริยาเดียวกันคือ "interest" แต่มีความหมายต่างกันโดยสิ้นเชิง กฎง่ายๆ คือ คำที่ลงท้ายด้วย **-ed** ใช้อธิบาย "ความรู้สึกของคน" ส่วนคำที่ลงท้ายด้วย **-ing** ใช้อธิบาย "สิ่งที่ทำให้เกิดความรู้สึกนั้น" เช่น หนังสือน่าสนใจ → The book is interesting. / เราสนใจหนังสือ → We are interested in the book.

ดังนั้นเวลาพูดถึงตัวเองว่า "ฉันสนใจ" ต้องใช้ **I am interested** เสมอ เพราะเรากำลังบอกความรู้สึกของตัวเอง ถ้าพูดว่า "I am interesting." จะแปลว่า "ฉัน(เป็นคน)ที่น่าสนใจ" ซึ่งฟังดูโอ้อวดตัวเองและไม่ตรงกับสิ่งที่ต้องการสื่อสาร กฎนี้ใช้ได้กับคู่คำ Adjective แบบ -ed/-ing หลายคู่เลย เช่น bored/boring, tired/tiring, excited/exciting, confused/confusing เป็นต้น

วิธีจำที่ง่ายที่สุดคือ **"เราเป็นคนรู้สึก → ใช้ -ed"** และ **"สิ่งของ/เรื่องราวทำให้รู้สึก → ใช้ -ing"** ลองดูตัวอย่างเพิ่มเติม: "I am excited about the trip." (ฉันตื่นเต้นกับทริปนี้) vs. "The trip is exciting." (ทริปนี้น่าตื่นเต้น) หรือ "She is confused." (เธองง/สับสน) vs. "The explanation is confusing." (คำอธิบายนั้นทำให้สับสน) เพียงแค่จำหลักการนี้ไว้ ก็จะไม่พลาดอีกต่อไป!